26-07-09

Legaat Florent van Ertborn


Rogier van der Weyden - Triptiek van de Zeven Sacramenten -KMSKA

1841 Legaat ridder Florent van Ertborn
Een bijzonder royale aanvulling schilderijen uit de veertiende, vijftiende en zestiende eeuw.
Al in 1832 bepaalde Van Ertborn in zijn testament dat zijn hele kunstverzameling het Antwerpse museum toekwam. Bij zijn dood in 1840 telde de verzameling 115 stukken met onder andere werk van Jan van Eyck, Hans Memling, Rogier van der Weyden, Quinten Massijs, Simone Martini en Jean Fouquet.
Biografie
Ridder Florent van Ertborn, geboren in Antwerpen in 1784, wordt in 1817 burgemeester van Antwerpen en dat tot 1828 wanneer hij wordt aangesteld als gouverneur van de provincie Utrecht.Als burgemeester is hij de grondlegger van het stedelijk onderwijs en hij voert het Nederlands in bij de bestuurlijke administratie. Hij laat de haven vergroten en hij werkt de stedelijke schuldenberg weg, een gevolg van de vele infrastructuurwerken door Napoleon. Hij restaureert de kathedraal en overwelft de ruien. Andere initiatieven zijn de Kruidtuin en de brandweer. Na de Belgische Omwenteling vraagt men hem trouwens terug te komen als burgemeester, maar hij blijft in Utrecht. Hij sterft in Den Haag op 28 augustus 1840 en wordt in Antwerpen als oud-burgemeester en meceen vorstelijk begraven.
Verzameling
Van Ertborn groeit op in een kunstminnende en welgestelde familie. Zijn grootvader François Emmanuel, geboren in Mechelen op 14 oktober 1716 en gestorven in Antwerpen in 1791, was licentiaat in de rechten en werd in 1767 tot ridder benoemd.Hij hoorde tot de financiers van de Pruisisch Aziatisch Compagnie die het monopolie bezat voor de handelsvaart tussen Pruisen en China. François Emmanuel had een verzameling kunstwerken uit de zeventiende eeuw die in 1805 geveild werd. Florent van Ertborn volgt niet de voorkeur van zijn grootvader, noch de smaak van zijn tijd en verzamelt vooral veertiende-, vijftiende- en zestiende-eeuwse kunst. De roem van Rubens had volgens hem de kunst uit de voorgaande eeuwen in de vergeethoek geduwd. Hij bewondert onder andere de nauwkeurige tekening en het koloriet van deze schilders en hij is er van overtuigd dat ook zij navolging verdienen. Van Ertborn wenst een verzameling samen te stellen, die een geheel zou vormen, nuttig voor de kunst en de kunstenaars.